Recensies

artikel-Hans

-----

Reactie concert vrijdag 21 december in Cultura te Ede

Ik ben voor het eersst naar een concert geweest van uw gezelschap.
Ik heb dit prachtig gevonden, allemaal prachtige stemmen en niet zo
stijfjes gezongen, het werd door een ieder met blijheid en vreugde
geongen.
Nu mijn vraag: zijn er ook CD's of DVD's gemaakt van uw concerten?
Ik ga beslist weer naar één van uw concerten toe, ik denk volgend jaar
te beginen in Barneveld.

Vriendelijke groet van
Aart Veenendaal

-----

Artikel uit de Gelderlander - maandag 19 december 2012
door Agnes van Brussel

-----

Artikel uit de Gelderlander - donderdag 6 mei 2010
door Martin Hermens
Gezien: Herdenkingsproductie "Let's keep our garden growing"
Gezien: Eusebiuskerk te Arnhem.

LATEN WE PROBEREN IETS VAN HET LEVEN TE MAKEN

De kou op het kerkplein jaagt ons de Eusebius in na de plechtige dodenherdenking op deze dinsdagavond. In gedachten waait nog de frisse wind en klinkt de twee minuten stilte door ter herinnering aan al die ellende van 65 jaar geleden. Het is een ongekend wonder in de huidige opgejaagde tijd: 120 seconden lang alleen het geruis van bladeren om je heen. Geen geschreeuw of andere herriebronnen. Alleen maar stilte. Eenmaal in de Eusebiuskerk is het dringen. Tijdens het officiële  gedeelte rond de klok van acht uur is menigeen al de kerk ingeslopen. Lege stoelen zijn er nauwelijk nog te vinden. De belangstelling voor de herdenkingsproductie Let's keep our garden growing is groter dan verwacht. Met dank aan de indrukwekkende voorganger van vijf jaar geleden. Het doorvertellen van de herinneringen aan die ervaring blijkt ruim 1.800 dagen later nog goed te werken. 'Dit moet je meemaken', lijkt de boodschap. Al die mensen in de Eusebius worden rijkelijk beloond. Met The armed man, een vredesmis van de Britse componist Karl Jenkins, als uitgangspunt slaagt regisseur Adriaan Luteijn er opnieuw in een imposant spektakelstuk in de kerk op te voeren. Bhij creëert fraaie beelden bij de wat pompeuze muziek die overigens prachtig wordt uitgevoerd door Philharmonie Gelre, het Gelders Opera- en Operette Gezelschap en een reeks solisten. De titel van de uitvoering is ontleend aan een fragment uit Candide van Leonard Bernstein. "Laten we proberen iets van het leven te maken voordat we sterven', klinkt het optimistisch. De boodschap, vertaald naar 4 en 5 mei, is duidelijk: we moeten de handen uit de mouwen steken om de vrede overeind te houden. Anders slaat het onheil onverbiddelijk weer toe. Toegegeven: de beelden van vijf jaar geleden (Arnhemmers die met koffer in de hand noodgedwongen de stad verlaten) bleven langer op het netvlies staan. Maar dat is het natuurlijke voordeel van drama. Het optimisme van Let's keep our garden growing komt echter op het juiste moment. De gevolgen van de recente financiële crisis gaan ons nog heftig raken. Grote onrust ligt op de loer. Die kunnen we alleen te lijf wanneer we de handen ineenslaan. het mooiste beeld dat mij bij blijft, zit aan het einde van de voorstelling. Martine Alink en Bernd Duenk zingen Bernsteins lied uit Candide. Dan voegen dansers en zangers zich bij hen. "De mooiste bloemen bloeien op solide grond', vertelt het lied. Door de enorme galm in de kerk is die tekst niet te verstaan. Maar de intentie van alle mensen die aan deze productie meewerken, zegt genoeg. Een knappe prestatie op deze memorabele Arnhemse avond.

-----

Artikel uit de Gelderlander - maandag 30 november 2009
door Antonie de Ridder
Gezien: Franse Romantiek en Britse Barok door het Gelders Opera- en Operette Gezelschap GOOG.
Gezien: zaterdagavond in Theater de Lampegiet, Veenendaal

DE PASSIE TRIOMFEERT BIJ HET GOOG

Dit kon de kortste recensie ooit worden. Vanaf de eerste klanken van de proloog van Romeo et Juliette werd de toehoorder meegevoerd in een wervelwind van muzikale emoties. Om na afloop met ongeloof te constateren, dat de pauze zich al heeft aangekondigd. Punt! Wanneer ensceneringen zo goed in elkaar zitten, dat zang en visueel spektakel zich innig met elkaar verstrengelen, verdwijnt de kritische distantie. Wat overblijft zijn indringende herinneringsfragmenten. De dirigent, Hans Lamers, die als baken van rust het gezelschap schijnbaar moeiteloos door de Franse Romantiek leidde. Prachtig samen- en tegenspel van alt Véronique Lamers en sopraan Jacqueline Bosch. De tegenstelling tussen vamp en muse en de gepassioneerde botsingen tussen karakters in naam van de liefde. Een collage van stukjes Gounod, Delibes, Saint Saëns en Bizet, wist regisseur Bernd Duenk tot een hecht samenhangend geheel om te vormen. Een geweldige prestatie, die hij in de tweede helft van het concert een beetje liet overschaduwen door de keuze om van een heldenverhaal een verhaal van de gewone man te maken. Dido and Aeneas van de Engelse barokcomponist Henry Purcell. En opnieuw schitterde Véronique Lamers, die van dido een monumentale verschijning wist te maken. Met twee verrukkelijk vileine heksjes, Martine Alink en Daphne Krans als onruststokers in de nabijheid. Met grote overmacht, zowel op vocaal gebied als in dramatisch opzicht, overvleugelden de dames de gekortwiekte heren. Jawel gekortwiekt, want doordat de regisseur Aeneas zijn goddelijke smoezen afgenomen heeft, transformeert de held, neergezet op het podium door Bertil Muller, tot pantoffelheld met bindingsangst. Die aarzelende verschijning verbleekt bij de furie van een Dido, die haar woede koelt op geschenkdozen. De opera van Purcell werd uiterst sfeervol uitgevoerd door het, voor de gelegenheid geformeerde, barokensemble met oude instrumenten in de oude stemming. En zelden was een applaus na afloop van het concert zo terecht verdiend.

 

---


Artikel uit De Gelderlander - 9 november 2009

artikelgelderlanderklein
Klik op de foto voor een vergroting.

----

Artikel uit de Rheinische Post - 19 mei 2009, von Hans Rühl

MGV Eintrcht mit prunkvollem Festkonzert.

Kleve - In der ausgebuchten Stadthalle bot der nun 90 Jahre bestenhende MGV 'Eintracht' Materborn unter seinem Dirigenten Klaus Holtappels seinem grossen Freundeskreis ein grossartiges Festkonzert. Die gut fünfzig Männer trugen den Erwartungen voll Rechnung. Trotz hohem Durchschnittsalter zeigten sie sich gut geschult und in Dynamik, Tempiwechsel und Klanghomogenität recht geschlossen. Mit von der Partie waren ein prächtiges Instrumentalensemble aus Westfalens metropole und ein befreundeter Chor aus Arnheim. Darüber hinaus wurde die Szenerie durch junge Tänzerinnen optisch bereichert.

Auf hohem Niveau.
Ein vielseitiges Programm auf hohem Niveau prägte den Abend. Unterstützt vom gleich starken Chor der Oper- en Operette Gezelschap (Leitung: Hans Lamers) und dem versierten Pianisten Chris Kok begrüsste die 'Eintracht' ihr grosses Publikum mit dem überaus ansprechenden 'Eizug der Gäste'aus Wgners 'Tannhäuser'. Die nicht weniger beeindruckenden Ausschnitte aus Mozarts 'Zauberflõte' (Arie des Sarastro und 'O Isis und Osiris') ebenso wie der 'Chor der Schmiedegesellen' aus Lortzings 'Waffenschmied' erhielten durch das Salonorchester Münster einde schillernde Farbigkeit.

Vier Streichinstrumente, drei Holzbläser sowie Trompete und Posaune zeigten unter Karlheinz Cieschek mit dem 6. Ungarischen Tanz von Brahms, der Meditation aus Massenets 'Thais' und Montis 'Czardas', dass sie ihr Metier bestens versehen, wobei die Primgeigerin Freya Deiting nicht nur hier ihrere Führungsrolle exzellent gerecht wurde.
Anschliessend zogen die Arnheimer mit ihrem Begleiter am Flügel über die Alpen, als sie bei lebendigem Wechsel von Ober- und Unterstimmen den Chõren aus Verdi- und Rossini-Opern eine machtvolle Steigerung mitgaben. Weihevoll mutete die Einleitung zu Mascagnis 'Regina coeli'an, das von einem Vokalsolistenoktett aus den eigenen Reihen mitgestaltet wurde.

MGV und Orchester wandten sich dann mit dem forderenden Trinklied 'Erhebet das Glas' aus Verdis 'Ernani', der 'Rose', dem 'Blauen Mond' und R. Stolz ' Im Prater blüh'n wider die Bäume' der leichteren Muse zu. Vier kleine Tanzschülerinnen (Choreografie: Ruth Nass) belebten Offebachs 'Second Salz'.

Nach weiteren gelungenen Beiträgen der Arnheimer widmete sich auch das Orchester den heiteren Seiten. Männerchor, Orchester und sechs Elevinnen aus der Ballettschulle Manuela Hütten setzten mit Offenbachs 'Can-Can' den vorletzten Mosaikstein, bevor alle Mitwirkenden mit 'An der schõnen blauen Donau' von J. Strauss den Konzertreigen krõnten. Dazu passte die Zugabe: 'Klinge, Lied, lange nach!' und 'Gut Nacht, nun, liebe Frunde! '.